زندگی امام را می توان به سه دوره تقسیم کرد .

1/از تولد تا شهادت پدرش که پنج سال داشت و در این مدت . بسیاری از یاران

امام وبزرگان فقیهان که از اطراف جهان ،به دیدار امام حسن عسکری می رفتند 

با این فرزند بر خورد کرده واز او  مسائل زیادی پرسیده بودند و امام فرزند بر خود را ، به ایشان نشان داده و درباره اش سفارش ها  نموده بود.

2/ دوره عیب صفری که از 6سالگی شروع شد و تقریبا تا 74سالگی ادامه داشت

در این دوران کارگزاران دولت از ملاقاتش محروم بودند ولی یاران و دوستانش به ملاقات حضرت می رفتند و مسائل خود را را می پرسیدند .دراین دوره 4نفر بودند که از یاران ویژه ی امام بشمار  می رفتند که واسطه میان مردم و امام بودند، نامه ها پولها را بحضرت  می رساندند وپاسخ امام را به ایشان می گفتند.

این 4 نفر عبارت بود ند از:

1/عثمان بن سعید 

2/محمد بن عثمان

3/حسین بن روح 

4/علی بن محمد سیرمی

اینها از یاران مورد اعتماد حضرت بودند که هر کدام پس از دیگری وظیفه وکار خود شان را انجام می داد ند .

3/دوره سوم زندگی امام که از سال 329هجری آغاز شد که به نام دوره «غیبت کبری»نامگذاری شده و تا کنون ادامه دارد . در این دوره که مدتش را هیچکس جز خود خداوند نمی‌داند ، امام در اجتماعات مردم ودر میان ایشان بصورت نا شناس شرکت می کند و کسی نمی تواند او را بشناسد کسانی هم که امام را می بینند بصورت نا شناس است که پس از رفتن ، با نشانه هائی که از او می بینند می دانند امام بوده است.